5391. Quod Dominus adeundus, et sic Deus colendus, docet Dominus pluribus in locis, etiam in veteri Testamento, ut vocatur Pater aeternitatis, Deus, Heros, tum Deus nobiscum, seu Emanuel [Esaj. VII: 14], ut et Jehovah justitia nostra [Jer. XXIII: 6, XXXIII: 16], et alibi, in quibus locis agitur de Humano Ipsius; notum etiam est, quod Pater et Filius unum sint [Joh. X: 30], et quod unius sit alterius [Joh. XVII: 10], et unus in altero reciproce [Joh. XIV: 10, 11], et usque Divinum est unum; quapropter qui cogitarunt modo de Divino Patris, et de Domino ut homine absque idea Divini, illi nequaquam possunt recipere Divinum, nam Divinum Domini est omne in omnibus coeli, statim enim ut influit, non assumitur, sed rejicitur, et absque idea humani acceptatur Divinum, quod est absque ulla idea, nam de Divino absque humano nulla idea capi potest, haec causa est, quod illi rejecti sint, quoniam Divinum influxum de Domino recipere non possent, ita nec de fide ac de amore, et de omnibus et singulis quae sunt fidei et amoris in Deum.